05:59:20 Sobota, 23 września 2017 Zaloguj się
złudzenia optyczne
Strona głównaOkoZłudzeniaSztukaGaleriaDownloadLinki
Wstecz
Dalej

Czynności

Oka


  • Mechanizm widzenia
    • Obraz na siatkówce jest pomniejszony i odwrócony (soczewka wypukła). Ponowne odwrócenie obrócenie obrazu następuje w mózgu.


    • Światło wpadające do oka biegnie przez rogówkę, komorę przednią oka, soczewkę i ciało szkliste, by zakończyć swą podróż na siatkówce wywołując wrażenie wzrokowe przekazywane do mózgu za pośrednictwem nerwów łączących się w nerw wzrokowy. Rogówka, wraz z cieczą wodnistą, soczewką i ciałem szklistym, stanowią układ skupiający promienie świetlne tak, by na siatkówce pojawiał się ostry obraz obserwowanego przedmiotu i dawał jak najostrzejsze wrażenie wzrokowe. Dlatego też soczewka ma możliwość zmiany swojego kształtu, a co za tym idzie mocy optycznej. Pozwala to na ogniskowanie na siatkówce przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach od oka. Zdolność tę nazywamy akomodacją. Ostre widzenie uzyskiwane jest wtedy, gdy ognisko obrazowe pokrywa się z siatkówką.

  • Określanie odległości
    • Mózg analizuje pod jakim kątem przecinają sie osie optyczne oczu. Im bliżej przedmiot się znajduje tym większy kąt przecięcia. Dla przedmiotów oddalonych na znaczną odległość kąt ten jest bliski zera (osie są do siebie praktycznie równoległe).
      Zjawisko to nosi nazwę konwergencji.

  • Ruch gałek.
    • Gdy patrzymy w jeden punkt, gałki oczne nie są w bezruchu. Wykonują one drgania, których amplituda wynosi około 10 minut kątowych. Gdy natężenia światła jest małe gałki oczne wykonują drgania o jeszcze większej amplitudzie.

    • Przenosimy oczy z jednego punktu pola widzenia na drugi szeregiem skoków gałek ocznych.

    • Płynnie poruszamy gałkami przy śledzeniu ruchu jakiegoś przedmiotu.

    • Gałki oczne kompensują ruchy głowy (patrzymy w jedno miejsce mimo tego, że głowa się porusza).

Kontakt: mse@zludzenia.pl